You Are My Sunshine

مشهورترین ضبطِ مرزگذرِ او، و گواهِ آنکه گوشش بسیار فراتر از سنت‌های فارسی و جنوبِ آسیایی که او را ساختند می‌رسید. جیمی دیویس آن را نوشت، امریکا نخستین‌بار در ۱۹۳۹ شنیدش، و احمد ظاهر آن را از آنِ دو جا کرد هم‌زمان: خانهٔ کانتری‌اش و لهجهٔ افغانی‌ای که از آن می‌خواند.

تصویری هم از کابلِ دههٔ ۱۹۷۰ است — سفارت‌های خارجی، دانشجویانی با صفحه‌های غربی، سینماهایی که فیلم از همه‌جا نمایش می‌دادند. خواندنِ ترانه‌ای امریکایی در قالبی افغانی بخشی از کلِ استدلالِ او بود: اینکه فرهنگِ افغان می‌تواند هم‌زمان تماماً خودش باشد و تماماً گشوده به جهان.