Que Será Será

Que Será Será

Ahmad Zahirآمیزش جهانیاستودیو · دیگر

که سرا سرا — پذیرشِ جبرگرایانهٔ ناشناختنیِ آینده، استانداردِ پاپِ غربی‌ای که احمد ظاهر آن را با سنتِ توکلِ شعر فارسی هم‌آوا کرد.

درباره این ضبط

قطعهٔ دوریس دی از فیلمِ ۱۹۵۶ هیچکاک، مردی که زیاد می‌دانست، برگرفته چون نشانه‌ای دیگر از گستردگیِ ساختِ فرهنگیِ او. شانه‌بالاانداختنش در برابرِ آینده — هرچه پیش آید، پیش می‌آید — به ایدهٔ فارسیِ توکل نزدیک می‌نشیند: به تدبیر اعتماد کن، نیازِ سکان‌داری را رها کن.

حالا که می‌شنوی، بارِ سنگینی دارد که اصل هرگز نمی‌توانست داشته باشد. مردی که از پذیرشِ آینده‌ای ناشناختنی خواند، در سی‌وسه‌سالگی مرده بود، کشته‌شده پیش از آنکه آینده‌ای که نمی‌توانست پیش‌بینی کند به‌تمامی از راه برسد.

آهنگ‌های بیشتر