Its Now or Never

بر پایهٔ ملودیِ ایتالیاییِ «او سوله میو» و حک‌شده در حافظه به‌دستِ الویس در ۱۹۶۰، «ایتس ناو اور نور» از راهِ عشقش به پاپِ جهانی به او رسید. فوریتش (عشق نمی‌تواند صبر کند، یا حالا یا هرگز) به‌راحتی کنارِ باورِ خودِ غزل می‌نشیند که حضورِ معشوق همواره از پیش در حالِ لغزیدن است.

او قابی افغانی به آن می‌بخشد بی آنکه لهجهٔ بیگانه‌اش را بساید، و این روشِ تلفیقِ او در کوچک‌ترین شکل است: نه ترجمهٔ جهانِ بیرون به چیزی محلی، بلکه زنده نگه‌داشتنِ هر دو ساحت در همان سه دقیقه.