Its Now or Never

بر پایهٔ ملودیِ ایتالیاییِ «او سوله میو» و حک‌شده در حافظه به‌دستِ الویس در ۱۹۶۰، «ایتس ناو اور نور» از راهِ عشقش به پاپِ جهانی به او رسید. فوریتش — عشق نمی‌تواند صبر کند، یا حالا یا هرگز — به‌راحتی کنارِ باورِ خودِ غزل می‌نشیند که حضورِ معشوق همواره از پیش در حالِ لغزیدن است.

او قابی افغانی به آن می‌بخشد بی آنکه لهجهٔ بیگانه‌اش را بساید، و این روشِ تلفیقِ او در کوچک‌ترین شکل است: نه ترجمهٔ جهانِ بیرون به چیزی محلی، بلکه زنده نگه‌داشتنِ هر دو ساحت در همان سه دقیقه.