من ندانستم از اول

از آغاز ندانستم این به چه بدل خواهد شد. نه عذری بلکه اعترافِ صادقانه به یک مرز: دل تنها آنچه را می‌داند می‌داند، و برخی چیزها را تنها با زیستن می‌آموزی. آن نگاهِ روبه‌گذشته به ضبط وزنش را می‌بخشد — این نخستین موجِ احساس نیست بلکه مرحلهٔ پس از آن است، فهمِ آنچه رخ داد و بهایی که داشت. احمد ظاهر آن را با جدیّتی درخور می‌خواند.