الهی من نمیدانم
Ellahi Man Namidanam
متن آهنگ
بهروزرسانی متن · July 2026English Translation
O my God, I do not know — in Your own knowledge, You know O my God, I do not know — in Your own knowledge, You know
One became a beggar, one became despised, one became king of seven kingdoms One was made equal to ashes, another received the sultan's crown
One became righteous, one went astray, one became Majnun wandering toward the desert Going toward Laila's dwelling, into a whole world of bewilderment
One without a heart, one with a heart, one caught in a hundred troubles One bound to the lesson of water and clay, another enchanted by God's holy Name
آوانویسی (تلفظ لاتین)
Elahi man namidanam, ba elme khod tu medani Elahi man namidanam, ba elme khod tu medani
Kas shod gadah, kas shod abtar,, kas shod padshahe haft keshwar Kas barabar ba khakestar, kase ra taje(dadi) sultani
Kas shod saleh(balegh), kas shod gomrah(hozrah), kas shod majnoon soye sahra Rawand ba manzele laila, ba yak alam porayshani
Yake bedil, yake badil, yake dochar sad moshkel Yake paa-pand aab o gel, degar maftoone besmani(sobhani)
متن اصلی
الهی من نميدانم ، به علم خود تو ميدانی الهی من نميدانم به علم خود تو ميدانی
کس شد گدا ، کس شد ابتر ، کس شد پادشاه هفت کشور کس برابر به خاکستر ، کسی را تاج(دادی) سلطانی
کس شد صالح(بالغ) ، کس شد گمراه(حظراه) ، کس شد مجنون سوی صحرا روند با منزل ليلا ، به يک عالم پريشانی
يکی بيدل ، يکی با دل ، يکی دچار صد مشکل يکی با پند آب و گل ، دگر مفتون بسمانی(صبحانی)
الهی من نمیدانم — ترانهٔ تسلیمِ فهم: من نمیدانم؛ تو به علم خود میدانی. سادهترین بیان فروتنی او در برابر خداوند.
درباره این ضبط
«الهی من نمیدانم» بر یک حرکت واحد میچرخد و آنقدر تکرار میشود تا به نوعی آرامش بدل گردد: اعترافِ ندانستن، که هر بار با اعتماد به دانشی بزرگتر از دانش خودِ خواننده پاسخ میگیرد. من نمیدانم؛ تو به علم خود میدانی. این به کهنترین رگهٔ شعر نیایشی فارسی برمیگردد، جایی که پذیرفتن نادانی خود نه شکست، که آغاز نوعی آرامش است.
در میان آثار احمد ظاهر، این ضبط اندکی جدا میایستد: کمآرایهتر از ترانههای عاشقانهاش، رو به بالا خطاب میشود نه رو به معشوق. عمر درازی در لحظههای اندوه یافته است — دستبهدست، نقلقول، و بارها پخششده از سوی شنوندگانی که در پی زبانی برای پذیرشاند. در میان مهاجران، از پرشنیدهترین ضبطها در مراسم یادبود است.