ای سرود واپسینم

چیزی نادر در کارنامهٔ او: ترانه‌ای دربارهٔ سرود. «واپس» یعنی بازمی‌گردد — موسیقی از خودِ خواننده آغاز نمی‌شود بلکه از جایی دیگر به او بازمی‌آید، همان‌گونه که صوفیان همیشه شاعر را وصف کردند، چون ظرفی نه مؤلفی. در سراسرِ آثارش که بشنوی، تقریباً چون بیانِ روشی خوانده می‌شود. فرهنگ می‌سراید؛ او سازی است که فرهنگ از میانش می‌گذرد.