Ahmad Zahir
in His Own Words

دلم برات تنگ شده، کجایی تو؟

Dilam barat tang shuda, kujāyī tu?

"My heart has grown narrow for you — where are you?"

بیا که قصر امل سخت سست بنیاد است

Biyā ke qasr-e amal sakht sust bonyād ast

"Come — the palace of hope is built on a very weak foundation."

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم

Man ke bāsham ke bar ān khātir-e ātar gozaram

"Who am I, that I should pass through that fragrant mind?"

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست؟

Ay nasīm-e sahar, ārāmgah-e yār kojāst?

"O morning breeze — where is the resting place of the beloved?"

عشق درد است و درمانش نیست

Eshq dard ast o darmānash nīst

"Love is pain and has no cure."

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟

Āmadī jānam be qorbānat, valī hālā cherā?

"You came, my soul, I would sacrifice myself for you — but why only now?"

صبا به تهنیت پیر می‌فروش رفت

Sabā be tahniyat-e pīr-e may-forūsh raft

"The morning breeze went to offer congratulations to the old wine-seller."

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

Agar ān Tork-e Shīrāzī be dast ārad del-e mā rā

"If that Shirazi Turk would take my heart in hand —"

ما را به رندی افسانه کردند

Mā rā be rindī afsāna kardand

"They made us into legends through our recklessness."

هرکه در این بزم مقرب‌تر است، جام بلا بیشترش می‌دهند

Harke dar in bazm moqarrab-tar ast, jām-e balā bishtarash mi-dahad

"Whoever is closer to the feast, they give him the larger cup of calamity."

صدای موسیقی احمد ظاهر صدای یک ملت است

"The voice of Ahmad Zahir's music is the voice of a nation."

وقتی می‌خواند، آدم فکر می‌کرد که هر کلمه را خودش ساخته است

"When he sang, you felt as though he had invented each word himself."